وا اسَفا عَلَيكَ يا ابَتاهُ ! تَبقِى ثَلاثَةَ ايّامٍ بِلا دَفنٍ و انتَ ابنُ بِنتِ رَسولِ اللّهِ « 1 » « وا مصيبت ! چقدر مايهء تأسف است اى پدر ! جنازه‌ات سه روز بدون دفن روى خاك ماند ، با اين كه تو پسر دختر رسول خدا بودى . » امّت چه خوب شخص تو را احترام كرد ؟ امّت چه خوب شخص تو را احترام كرد * خاكسترت نثار ز بالاى بام كرد اين غم كجا برم به كه گويم كه در زمين * عرش خدا به گوشهء ويران مقام كرد در كربلا و كوفه و شام بلا فقط * منهال بر تو پشت خرابه سلام كرد ممكن نبود ظلم از اين بيش و خصم را * امت به اهل‌بيت ستم را تمام كرد بودند پيش چشم تو بر ناقه‌ها سوار * آل رسول مثل اسيران زنگبار با آنكه زنده آمدى از آن ديارها * داند خدا كه خصم تو را كشت بارها در كوچه‌هاى كوفه و بازارهاى شام * سنگت زدند از همه سو رهگذارها مشعل به دست آمده بودند پيشباز * سوى تو با سر شهدا نيزه دارها در محفل عزاى شما بود نيلگون * چون جامه سياه رخ گلعذارها گيرم سيه كند همه دم صفح در غمت * وصف غمت نگنجد در نظم ميثمت اى در بلا سكوت تو بر لب پيام صبر * ايّوب را ز روز نخستين امام صبر هم سينهء مقدّس تو كعبهء رضا * هم قلب داغدار تو بيت الحرام صبر صبر تو گر نبود قرآن اثر نبود * طوباى آرزوى نبى را ثمر نبود تغافل و چشم پوشى وليد بن عبدالملك ششمين خليفه بنى اميّه فرد پليدى به نام « هشام بن

--> ( 1 ) - مأساةالحسين : خطيب شيخ عبدالوهاب ، ص 152 .